Start O nas
wtorek, 16 październik 2018
Portal branżowy dealerów, dystrybutorów, importerów
oraz producentów elektronicznych urządzeń rejestrujących
Reklama
Start
O nas
Szukaj
Giełda Kasiarzy
Artykuły Prasowe
Wydarzenia
Rozporządzenia
Interpretacje
Gdy klient pyta ...
Promocje na rynku
Waszym zdaniem
Księga Gości
F O R U M
R O Z R Y W K A
Menu użytkownika
Zaproponuj swój Artykuł
Twoje konto
Twoje publikacje
Wyloguj
Logowanie
Login

Hasło

Zapamiętaj mnie
Nie pamiętasz hasła?
Nie masz konta? Załóż je sobie
Start
Stanowisko KIGEIT w sprawie nazewnictwa towarów w urządzeniach rejestrujących [2008-01-16] PDF Drukuj E-mail
Oceny: / 0
KiepskiBardzo dobry 
Napisał Administrator   
środa, 16 styczeń 2008
Pismo udostepnione przez Pana Dariusza Jarzynę, Datecs. 

Pismo KIGEIT SDFUR skierowane do Ministerstwa Finansów w grudniu 2006 roku w sprawie ustalenia zasad nazewnictwa towarów i usług programowanych w kasach rejestrujących.







Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji w nawiązaniu do pisma nr KIGEiT/1071/11/2006z dnia 03.11.2006 w sprawie wyjaśnienia, w formie interpretacji, dla organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej, treści obowiązującego prawa podatkowego w zakresie prawidłowego definiowania nazw towarów w kasach rejestrujących przez podatników i przyporządkowywania towarom odpowiedniej nazwy, drukowanej na paragonie podczas sprzedaży, pragnie przedstawić dodatkowe informacje i propozycje dotyczące tej kwestii.

Warunki, jakie powinny spełniać kasy rejestrujące wynikają z wydanych na podstawie ustawowej delegacji art. 111 ust. 9 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, przepisów wykonawczych, tj. z § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 4 lipca 2002 r. „w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatników”, która ustala między innymi, iż „paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać następujące informacje:

e) nazwę towaru lub usługi,

f) cenę jednostkową towaru lub usługi,

g) ilość i wartość sprzedaży”

Konstruowanie nazw drukowanych na paragonie kasowym odbywa się również na podstawie pism Ministerstwa Finansów:

  • PP7-7253/010/94, w którym stwierdzono, że „w przypadku podatników prowadzących jedynie ewidencję wartościową sprzedawanego towaru, nazwę można skonstruować np.: na podstawie grupy zasadniczej SWW (4 pierwsze symbole), a w razie potrzeby uściślić. Należy przy tym zwrócić uwagę, aby w grupie towarów opisanych daną nazwą nie istniały dwa towary o różnych stawkach podatku. Nazwę spełniającą powyższe wymogi można zaprogramować na kasie i sprzedaż prowadzić poprzez zmienną cenę”.

  • PP7-7253/041/94, w którym stwierdzono, że „naczelną zasadą stosowaną w kasach rejestrujących jest przyporządkowanie sprzedawanego towaru do stawki podatku od towarów i usług. Natomiast cena może być zmienna i wprowadzana każdorazowo z klawiatury. Na paragonie fiskalnym poza informacjami o sprzedającym obowiązkowo musi być drukowana nazwa towaru, jego wartość, stawka podatku i wyliczony według niej podatek od towarów i usług (..). Niedopuszczalne jest rejestrowanie obrotu w kasie wartościowo bez powiązania z nazwą towaru”

  • PP7-7253/240/94, w którym stwierdzono, że „Nazwa na paragonie drukowanym przez kasę musi być tak skonstruowana, aby poprzez tę nazwę i odpowiadającą jej cenę można było konkretnie określić zakupiony towar”.

Wobec treści rozporządzenia i wymienionych pism należy zauważyć również, że zasadniczym zadaniem paragonu fiskalnego jest udokumentowanie prawidłowości transakcji sprzedaży wobec klienta oraz prawidłowości zakwalifikowania sprzedaży do właściwej stawki podatkowej. W pierwszym przypadku klient na podstawie danych zawartych na paragonie musi mieć możliwość sprawdzić, czy zarejestrowane zostały takie towary, jakie on kupił i czy właściwa, zgodna z rzeczywistością jest ich cena. Jak w podanym w poprzednim piśmie przykładzie nazwa „Musztarda” jest w zupełności wystarczająca, ponieważ na jej podstawie i w oparciu o widniejącą obok tej nazwy cenę, klient jest w stanie dokonać weryfikacji poprawności transakcji oraz dochodzić wszelkich roszczeń w sytuacji, gdy wystąpią jakieś wątpliwości. W przypadku kwestii podatkowych nazwa „Musztarda” również nie budzi wątpliwości jeśli w grupie towarów objętych tą nazwą (wszystkie typy musztard) nie występuje towar o innej stawce podatkowej. Jeśli jednak sytuacja taka ma miejsce, wówczas nazwę tę rozszerza się o dodatkowe oznaczenie, którym może być słowo, skrót, symbol, numer itd. Zwracamy uwagę, że taka metodyka postępowania jest stosowana. Ustawa o podatku od towarów i usług jako podstawę do określenia stawek podatku od poszczególnych towarów przyjmuje bowiem Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU). PKWiU natomiast nie jest obowiązującym katalogiem nazw towarów lecz tylko klasyfikuje towary według kryteriów: pochodzenia z określonego rodzaju działalności, kryterium surowcowego, technologii wytwarzania, konstrukcji wyrobu lub jego przeznaczenia oraz rodzaju świadczonej usługi. Stąd też nazewnictwo towarów stosowane w obrocie, na który wystawiane są faktury VAT jest dowolne i wymaga jedynie uściślenia poprzez podanie przynależności do konkretnej grupy PKWiU tylko w przypadku, gdy stawka podatku VAT dla tego towaru jest inna niż podstawowa. Organa podatkowe nie wnoszą zastrzeżeń co do konstrukcji nazw towarów na fakturach VAT, więc poprzez analogie można stwierdzić, że nazwa towaru na paragonie kasowym również może być konstruowana dowolnie jeśli towar jest opodatkowany stawką podstawową. Konieczne uściślenie nazwy na paragonie powinno nastąpić wtedy, gdy stawka podatkowa jest inna niż podstawowa.

Stosowanie innego, bardziej ścisłego, nazewnictwa towarów w przypadku podatników prowadzących ewidencją ilościowo-wartościową (w odróżnieniu od podatników prowadzących ewidencję wyłącznie wartościową) nie znajduje uzasadnienia. Zarówno jedni jak i drudzy podatnicy stosują do ewidencji sprzedaży kasy o identycznych ograniczeniach pod względem długości nazwy dla towaru. Konstrukcja nazw towarów w kasach odbywa się na takich samych zasadach, jest ona więc mniej lub bardziej ogólna. Jednoznaczne przypisanie ogólnych, skrótowych nazw towarów zaprogramowanych w kasach do konkretnych towarów dla celów ewidencji ilościowo-wartościowej odbywa się metodami księgowymi, przy pomocy odpowiedniego oprogramowania komputerowego, w których to czynnościach kasy rejestrujące nie biorą bezpośredniego udziału.

Należy zaznaczyć również, że funkcjonalność kas umożliwia dokonywanie kontroli prawidłowości przypisania nazw towarów do stawek podatku od towarów i usług. Służą do tego raporty z tak zwanej „bazy towarowej”. Raport taki umożliwia określenie, jaki towar (bądź grupa towarów) przypisany został do określonych stawek podatkowych. Na podstawie takich informacji oraz informacji pochodzącej z innych źródeł (systemy informatyczne, oświadczenia podatnika, lista towarów) organa podatkowe są w stanie skontrolować prawidłowe przypisanie stawek podatku do nazw towarów. Kasy umożliwiają również odtworzenie historii zmian w stawkach podatkowych dla poszczególnych towarów i określenie na tej podstawie, jeśli okaże się to konieczne, wielkości obrotu niewłaściwe zaewidencjonowanego.

W związku z powyższą argumentacją uważamy, że nazwa na paragonie drukowanym przez kasę powinna być skonstruowana według następujących kryteriów:

  • nazwa towaru musi być tak skonstruowana aby umożliwiać kupującemu zidentyfikowanie zakupionego towaru na podstawie treści paragonu fiskalnego

  • dopuszczalne jest stosowanie skrótów, numerów i symboli w nazwie towaru

  • nazwa może identyfikować towar jednoznacznie lub może obejmować grupę towarów

  • w grupie towarów objętych daną nazwą i stawka podatku VAT nie mogą występować towary o innych stawkach podatkowych

  • jeśli w grupie towarów objętych dana nazwą występują towary o stawkach innych niż podstawowa, towary te muszą mieć wyróżnik w postaci numeru grupy z katalogu PKWiU zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług. Wyróżnikiem nie może być stawka podatkowa lub jej oznaczenie.

  • W przypadku podatników prowadzących usługi na paragonie musi wystąpić nazwa lub skrót nazwy tej usługi z katalogu PKWiU oraz właściwa dla niej stawka podatkowa zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług. W przypadku gdy podatnik prowadzi usługi opodatkowane różnymi stawkami podatku, wówczas w nazwie towaru dla stawek innych niż podstawowa musi znaleźć się wyróżnik w postaci numeru grupy z katalogu PKWiU zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług. Wyróżnikiem nie może być stawka podatku lub jej oznaczenie.

Skonstruowanie nazw towarów w oparciu o powyższe kryteria i przy założeniu spełnienia wszystkich wymienionych warunków łącznie, umożliwia wypełnienie wszystkich zadań stawianych kasie rejestrującej w zakresie kontroli ewidencji sprzedaży pod względem formalnym, rozliczeniowym i podatkowym.







< Poprzedni   Następny >
Piękne 100-letnie
35side.jpg
Gościmy
Aktualnie jest 68 gości online oraz 1 użytkownik online
  • pawelbc
Statystyka
odwiedzających: 11546180
© Copyright by Portal Fiskalny.pl, 2005.